DEDICAT ALS MEUS COMPANYS DEL KUMANDURHB, HA ESTAT UN PLAER COMPARTIR FEINA, ALEGRIES, PENES, TENSIONS, DISCUSIONS, FESTES, BONES NOTICIES I UNS MOMENTS DE LES NOSTRES VIDES! POTSER ALGUN DIA ENS RETROVEM EN ELS NOSTRES CAMINS! JA QUE LA VIDA ES COM EL DRAGON KHAN! CUIDEU-VOS! SORT
A AQUELLES PERSONES QUE ARRIBEN DE PASSAR 15 DIES DE VACANCES AL CARIB I RELAXEN A TOTS ELS QUE ENVOLTEN! I ENS FAN MORIR D'ENVEJA! VOLEM MARXAR!!!!!!!!!!!!!
Ayer andando bajo la lluvia intensa y charlando con Cris me soltó: "tía... que pare el mundo que yo me bajo". Yo me reí a carcajada limpia, pero a cuantos de nosotros no se nos habrá pasado alguna vez por nuestras mentes, cuando no entendemos nada o casi nada de lo que ocurre en él. Entonces le dije a Cris: esto es digno de una entra en mi blog, eso si cuando encuentre una canción... Y aquí esta: Ahir caminant sola la pluja intensa i xerrant amb la Cris em va deixar anar: "tia... que parin el món que jo baixo". Jo vaig riure, però a quants de nosaltres no se'ns haurà passat algun cop pel cap, quan no entenem res o casi res del que passa en ell. Llavors li vaig dir a la Cris: Això és digne d'una entrada al meu blog, això si quan trobi una canço... I aquí està:
Con todos ustedes... Gossos! Amb tots vostès... Gossos!